Onlar seviyor mu bizi? Güven veriyor mu bize? Kolay olsaydı güven meselesi onlar mutlu olurlar mıydı?
Cila çektim yıpranmış dostluklarıma, kokuşmuş bağlılıklara. Mutlu muyum? Kim mutlu kabul etmemiş kendini, onları mutsuz eden insanların yanında?
İnanıyorum ve bağlanıyorum..Sevmek ve istemek budur işte…Gülümseyebiliyorum ama ağlıyorum da. Zordur onarmak yıpranmışlıkları. Mutlu olmak için kaç mutsuzluk yaşadım. Tutunuyorum sigaramın dumanına sımsıkı. Tutunuyorum bırakmasından korkmazcasına. Korkular da insanlar için.. Mutlu eden her şey zarar veriyor iç organlarıma. Kabullenmek değil benimkisi hayat bu; zavallılıkların-yüceliklerin dans ettiği, kıpırdanışların-duraksamaların oyunlar oynadığı, sevgilerin-sevgisizliklerin, yalanların-gerçeklerin kanunsuzca el salladığı…
-puppet-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder