kıyafetlerini ters çıkarıp yatağa atman
ve karışık kokular.
duvar kağıdım ve noktaları kadar tarifsiz.
adımsız yolculuklarımızın olması
benim makyajlı çıkmam senin kızman.
öylesine yavaştık
anlamını bilmediğimiz fransızca şarkılar
sanki hep muhteşem olmak zorundalarmış gibi..
dinler, hayata yorardık.
rimelim aktı karardı tenim
o mütemadiyen mükemmel fransız filmlerini izlerken
senin soğukkanlığının
ve benim kendimi tutamamalarım.
artık dönememen
ve
hiç geriye sarılamayacak kasetler gibi
çürüyen fotoğraflarda kalman.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder