kanım çekiliyor sanki
kemiklerim ağrıyor
ve yorgunum
ve tek
kıyıda, dalgada yol almışım, gidiyorum
gitmek istemiyorum yalnız.
rüyamın en göz doldurucu yerinde uyandırılmışım
çalmışlar onu.
ve ruhumu, ve huzurumu,
en mutlu karelerimi
örtmüşler üstünü yenileriyle
tazeleriyle
herkes susmuş sonra. bi ben ağlamışım.
bi ben sormuşum "niye" diye.
milyonlarca dakika evvel
zaman huzursuzluğa, yalnızlığa dönmüş, geriye.
bi ben mi çaresizmişim?
bi bana mı çalışıyormuş saatler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder