bulut

...sonra isimleri duyuldu "o" yüksek duvarların tepesinden haykırınca.
ve elleri göründü ve gömleklerinin düğmeleri bir bir çözüldü.
şimdi çıplaklık vardı, sıcaklık ve yoğun bir istek kurtulmaya -onları bağlayan-.
yeşil yeşil gözlerinin tuhaf bi dokusu vardı her kırpışında bi cümle kuran adeta.
çok şey ifade eden ama kelimelerin çarpık oluşuyla oturtamadığımız yerli yerine.
biliyorlardı bir çözülse bu sır çok şey dökülüverecekti zaten evin avlusuna.
kollarını savurdu ve ince bir tınıyla şarkı söylemeye başladı biri.
diğeri sarsıverdi ince belinden onu bir anda ve oturdu oracıkta.
dinledi havaya karışan sesini ve izledi dans eden bulutların devinimini.
bazen kurtulmak istediğimiz ama
onsuz yapamadığımız! hissiyatlar birbirlerine ne kadar da benzerdi...
dünya öyle güzeldi ki şimdi.
öylesine...